niedziela, 17 listopada 2013
Dziękuję
Spotkanie okazało się takie jak wszystkie inne. Na pierwszy rzut miłe i sympatyczne. Owszem nie uważam abym zmarnowała czas z tym człowiekiem. Mający pojęcie o świecie, umiejący się wysłowić, kulturalny. Ale brakowało tego czegoś. Może za szybko w głowie porównałam go z kimś innym. Ale to nie ten typ człowieka, którego szukam. Mimo szeregu zalet i małej ilości wad. Być może powinno mi się zarzucić, że za szybko się zniechęcam. Ale po co się oszukiwać i spotykać z kimś dla samego faktu zabijania swej samotności. Być może takie spotykanie w jakiś sposób skrzywdziłoby tego człowieka. Zatem pragnęłabym podziękować mu za miły, pełen magii wieczór. Za wiarę w normalność i niebanalność za jednym razem. Dziękuję za to, że przez chwilę byłam taka jak kiedyś. Bez myśli biegnących w niewiadomym kierunku. Z uśmiechem na twarzy. Dziękuję.
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz